به نام خالق تنهايی

بيا در کوچه پس کوچه های خاطره بميريم وتکرار مبهم يک لبخند را از لبانمان بتکانيم و صداقت دروغين آن روزها را گريه کنيم وبگذاريم چشمانمان اشک آلود وگلويمان بغض آلوده تر از نمیدانم آن چه وقت ببارد.

بيا در سرازيری زندگی بدوييم  و هی شنبه سلام  و  پنج شنبه  خداحافظی  آرزو کنيم و بعد که خسته شديم بنشينيم و به با هم بودن خود شک کنيم و بعدبخنديم، بخنديم چندان بلند که اشکمان مجال سرازير شدن بيابد. 

بيا که حالا مرگ هم همسايه ی ديوار به ديوار سادگيم شده، حالا ديگر مرگ هم مثل عشق آرام وبی صدا آمده روبه روی دلواپسی هايم نشسته بی هيچ حرف و حديثی تا شايد بهانه ای برای کشتنم پيدا کند.

    بگذريم و جمله کوتاه کنيم که ديريست که مرگ و عشق همزادان

   هميشگی اين قصه ی تکراريند من فقط آمده ام بگويم جان کندن

   درکوه بيستون با تيشه ی عشق با مرگ قرابتی ازلی دارد. شايد

   باورتان نشود اما حالا ديگر فال قهوه هم بوی مرگ می دهدو يک

   قبيله وحشت رابطه ی عشق را با مرگ تيره مي سازد حالا به هر

   کجا که قدم می گذارم  به قدم های تو می انديشم و می گويم

  کمکم کن تا زندگی کنم

‌‌‌

خواهر عزیزم با تمام وجودم تولدتو تبریک میگم باور کن که همیشه به فکرت هستم و حتا برای یک لحظه از فکرم دور نیستی امیدوارم که تبریک منو از این راه دورو دراز بپذیری و زندگی به کامت باشد اگه میتو نستم تا ابد برات  زندگیمو میدادم ولی اینو میدونم که هیچ وقت نتونستم اونطوری که تو منو دوست داشتی و بهم محبت می کردی باشم واین همیشه منو عذاب میده به خدای یکتا قسم می خورم که خیلی برام عزیزی وهمیشه تمام ذهنم درگیره روزهای است که با هم بودیم و اون وقت های که نظرتو در مورد لباسم می پرسیدم و تو عصبانی میشده به خدا خیلی دوستت دارم از خداوند میخواهم که هیچ وقت غمگین نشی و مثل همیشه خنده بر لبانت باشد .با اجازه ی شما این شعرو بهت تقدیم میکنم هر چند به پای شعرایت نمیرسه ولی تو اینو از طرف برادره کوچکت بپذیر.                      تولدت هزاران بار مبارک

برگرد به خانه چشم انتظارم

ای راحت من من بی قرارم

وقتی که رفتی دل بی صدا شد

محتاج عشق و ناز و نگاه شد

وقتی که رفتی دیوانه شد دل

با هر که جز تو بیگانه شد دل

وقتی بیایی پر می زنه دل

به هر چه شادی در می زنه دل

وقتی بیایی دیوانه می شم

عشق منی تو یار منی تو

هر جا که باشی مال منی تو

 تولدت مبارک